Genebase :: Discussion Forum

100 lat, 100 lat niech zyja nam

1 to 2 of 2 posts

Topic: Cioteczka Wila

Currently discussed by 2 People (Back to Discussion Forum)

Post #1

Cioteczka Wila

Bożena Maria Żuk-Winiecka wrote on May 31 2006, 12:53 am

Wilhelmina z Poryterów Gajewska - to brzmi dumnie, a jeszcze urodzona w St. Petersburgu przed niemalże wiekiem? To już postac niemalże zabytkowa. Niezłomna â€œpatryotkaâ€, obroczyni i propagatorka wszystkiego co polskie.

Do roku 2000, mieszkała w Giżycku, najpierw przy ul. Nowowiejskiej, a nastepnie przy Al. I-go Maja przemianowanej na Al. Piłsudskiego. Pierwsze mieszkanie mieściło się nad piekarnia panstwa Woronowiczow i było zawsze dla mnie pelne tajemniczości. Stare meble, bibeloty, portret starszego mężczyzny w carskim mundurze( ojciec). Lubilam tam chodzic i ogladac zawartośc niewielkiej oszklonej serwantki. Teraz już nawet nie pamiętam dokładnie co w niej było, jakies niewielkie figurki, maskotki.

Wila, tak przez wszystkich nazywana, mieszkala tam ostatnio z Panem Ludwikiem, Ludwisiem, jak go nazywła, jej ojczymem.

Był to uroczy staruszek, niewielkiego wzrostu, ale wielkiej inteligencji. Dużo czytał, namiętnie słuchał Wolnej Europy i Głosu Ameryki, lubił dyskutowac na różne polityczne tematy. Był też zapalonym wędkarzem.

Z zawodu był cukiernikiem, jeszcze teraz pamiętam wyglad(prawdziwe arcydzieła) i smak( pyszne) jego wypieków.

Cioteczka Wila była z zawodu pielęgniarka. Od chwili zamieszkania w Giżycku, zaraz po Wojnie aż do emerytury pracowała w szpitalu, przychodni, a także jako higienistka w Liceum Pedagogicznym, wiec miała mnóstwo znajomych i przyjaciół w tych środowiskach.

Wydarzenie, które miało miejsce na drodze z Głowbit do Korsz sprawiło, że zawsze będę miała w stosunku do niej, tzn cioteczki Wiluni, niewymierny dług wdzięczności. Miałam wtedy okolo 5 lat i jak każdego lata częśc wakacji spędzalam na wsi u Hali.

Jechałyśmy dwukółka na dworzec kolejowy do Korsz odprowadzic Jagę(Ciocię Klocie) i Wilę, które wracały do Giżycka. Droga była dosy waska, klacz młoda i płochliwa.

Z naprzeciwka nadjeżdżał traktor. Już z daleka było widac, że z komina co jakiś czas wystrzeliwuja snopy iskier. Kon oczywiscie przestraszył się i zaczał szalec, a my wyladowałyśmy na asfalcie; Jaga i Hala od strony pobocza, a Wila i ja pod kołami przyczepy wyładowanej burakami. Moj Aniol Stróż musial miec pełne ręce roboty, bo wyszłam z tego bez szwanku, natomiast Wila z polamanymi 7 zebrami(jedno z nich uszkodziło płuco) i ręka. Nie wiem kto nas zabrał fura do jakiejś chałupy, tam przyjechało pogotowie i zabrało Wilę do szpitala w Kętrzynie. Po jakimś czasie, gdy jej stan ulegl poprawie została przewieziona do Gizycka. Nie ulega watpliwosci, że moje życie zawisło na przysłowiowym włosku i gdyby nie Cicia Wila, moja głowa znalazlaby się o kilka centymetrow dalej, pod kołem przyczepy.

Ostatnie kilka lat życia spedziła u jedynej corki, Krystyny, tu w USA, i dosyc często była też naszym gościem.

Gdy mieszkalismy jeszcze w San Jose wpadała na pogaduszki w trakcie codziennego spaceru, ale ostatnio, już w Sacramento, odleglośc między naszymi domami, a także jej kondycja, niestety nie pozwalały na częste wizyty. [img:107398/P107398_447d497dd5a69:none]i

Z biegiem lat coraz bardziej żałowała(wszak nie przesadza się starych drzew), że zdecydowała się na wyjazd z Giżycka, nie rozumiejac, że nie miałaby tam żadnej opieki ze strony koleżanek, które już dawno odeszły.

Teraz na pewno się z nimi spotkała w ukochanym Giżycku na partyjce brydża, w innym wymiarze.

Wilhelmina z Poryterów Gajewska w wieku 96 lat zmarła 12 sierpnia 2005 r. w Roseville, CA, a wczoraj, 30 maja 2006 r jej prochy zostały pochowane na cmentarzu komunalnym w Giżycku, obok jej matki i "Ludwisia".

Last Modified: Jun 28 2007, 03:20 pm

Post #2

Re: Cioteczka Wila

Anna Danuta Stankiewicz wrote on May 31 2006, 08:37 am

Anioł Stróż musiał się nieźle napracować również nad Twoją cioteczką, skoro udało jej się dożyć tak godnego wieku.

Last Modified: Jun 29 2007, 12:46 am

1 to 2 of 2 posts