|
Sort
Time
Category
|
|
Z okazji Świąt Wielkanocnych:
miłości, która jest ważniejsza od wszelkich dóbr,
zdrowia, które pozwala przetrwać najgorsze.
Pracy, która pomaga żyć.
Uśmiechów bliskich i nieznajomych, które pozwalają lżej oddychać i szczęścia, które niejednokrotnie ocala nam życie.
A Jackowi nadziei na lepsze jutro.
|
|
|
Wołyniak legenda prawdziwa
13 marca 2008 r. w Muzeum Ziemi Leżajskiej w Dworze Starościńskim odbyła się projekcja filmu dokumentalnego "Wołyniak legenda prawdziwa".  Leżajską premierę filmu zaszczycił swoim udziałem autor książki oraz filmu zrealizowanego na motywach książki o tym samym tytule - Dionizy Garbacz. Sala Konferencyjna Muzeum wypełniona po brzegi.
  
  
Mieszkańcy Leżajska z wielkim zainteresowaniem oglądnęli film o kapitanie Józefie Zadzierskim ps Wołyniak, który już w wieku 16 lat zaciągnął się do wojska. Swoje młodzieńcze lata poświęcił walce z niemieckim okupantem. Zginął, mając zaledwie 23 lata. Bohater filmu był postacią bardzo kontrowersyjną. Zyskał miano wielkiego bohatera, broniąc ludności Zasania przed napadami bojówek ukraińskich, walcząc z milicją, z NKWD. Swoimi czynami nie przysporzył sobie akceptacji ze strony ludności ukraińskiej, która z tego powodu ucierpiała.    Józef Zadzierski urodził się w Równem na Wołyniu w 1923 roku. Zmarł 31 XII 1946. Wykształcenie zdobył na tajnych kompletach, a zaraz potem udał się do majątku Dańków w powiecie grójecko-wareckim, gdzie ukończył podchorążówkę. Jednocześnie nawiązał kontakt z lokalnymi oddziałami dywersyjno-bojowymi. Nosił wówczas pseudonim "Zawisza". W 1943 roku został zdekonspirowany przez Niemców. W obławie zginął jego kolega "Longinus", natomiast "Zawiszy" udało się zbiec. Wtedy z pomocą przyjaciół przedostał się do Kazimierza Mireckiego, komendanta NOW-AK na okręg COP-u. Stąd trafił do oddziału leśnego majora Franciszka Przysiężniaka "Ojca Jana". W połowie 1943r. J. Zadzierski pod nowym pseudonimem "Wołyniak" rozpoczyna partyzancką działalność w OP-44 "Ojca Jana". Był to jeden z największych i najlepiej zorganizowanych oddziałów NOW-AK, przez który przewinęło się blisko 3.000 ludzi. Przy oddziale istniała podchorążówka i szkoła oficerska.   Po projekcji filmu rozgorzała gorąca dyskusja, autor rozdał wiele autografów, wymieniając przy okazji uwagi nt filmu.
Projekcję filmu połączono z otwarciem wystawy "Żołnierze Wyklęci Antykomunistyczne podziemie na Rzeszowszczyźnie po 1944 roku".   Irena Lidia Chmura z Grőgerów ps Marta -łączniczka i kolporterka prasy podziemnej NOW. Skazana wyrokiem sądu PRL na 5 i pół roku więzienia. Jej brat Ryszard Grőger ps Kuba kierownik wydziału Komendy Powiatowej NOW zginął 13-XII 1944 r w obozie koncentracyjnym.
 Janina Stankiewicz nieco dłużej zatrzymała się przy tablicy ze zdjęciami swojej przyjaciółki Janiny Oleszkiewicz ps Jaga i jej męża Franciszka Przysiężniaka "Ojca Jana".
   Kpt Józef Zadzierski pochowany jest na Cmentarzu w Tarnawcu (Kuryłówce. Twórca pomnika-Andrzej Pitynski (1998r). Pomnik uroczyście odsłoniła siostra "Wołyniaka", żołnierz AK NOW, Powstaniec Warszawski : Alina Glińska z Warszawy, w obecności kilku tysięcznej grupy weteranów z AK, NOW, NSZ, NZW, którzy zjechali w tym celu z całej Polski i zza granicy.
zobacz też:
Józef Zadzierski ps Wołyniak
|
|
|
V Urodziny GenPolu - 2 marca 2008
O V Urodzinach GenPolu dowiedziałam się z Darka blogu. Skomentowałam wtedy: „No, nie!! Knujecie imprezkę poza moimi plecami? Czemu nikt mnie nie zaprasza? Też bym chciała. Pamiętam, jak mnie skręcało z zazdrości rok temu”. Moja zamierzona prowokacja udała się. Chcąc nie chcąc Darek napisał: „Anno Danuto :-) jak to nikt nie zaprasza??? To co ja mam jeszcze zrobić? Wymiękam, nie mam pomysłu, niech mnie ktoś zastąpi w zapraszaniu. Ratunku!!! Aniu, przyjeżdżaj, z zaproszeniem lub bez!” Więc jak tu odmówić? Nie poddałam się chorobie, profilaktycznie zażyłam antybiotyk, spakowałam w ostatniej chwili bagaże i o 23:51 siedziałam w autobusie pośpiesznym relacji Przemyśl - Warszawa. A że w podróży uwielbiam spanie, tak i tym razem wypoczęta wysiadłam na Dworcu Centralnym. Warszawa przywitała mnie w strugach deszczu. Przy kawie i herbacie przeczekałam kilka godzin do oficjalnej uroczystości.    
Na Elektoralnej poczułam się swojsko, bez tremy i wspaniałej atmosferze. Serdeczne uściski, całusy i wymiana kilku zdań prawie z każdym. Czuję jednak niedosyt rozmów, bo zajęłam się robieniem zdjęć i filmowaniem. Pokażcie mi, która to jest Monika Bayer Smykowska - pytałam wszystkich po kolei. Chciałam bardzo poznać ją osobiście, by podziękować jej za odnalezienie cennych informacji o moich Ordyczyńskich w Kościele Św. Anny we Lwowie. Rozmowy towarzyskie, nie tylko o genealogii tak mnie zajęły, że nie zdążyłam zasmakować słynnej Beyerkowej szarlotki. Ale na suto zastawionym stole były równie apetyczne smakołyki.   
 
Aby tradycji stało się zadość, jak w zeszłym roku, prawie wszyscy pomaszerowali do restauracji ‘U Fiszera’.   
Rozmowy Polaków ciąg dalszy ...   
  A wieczorem zgodnie z planem pojechaliśmy do Podkowy Leśnej – Owczarni, a na dodatek na ulicę Koników Polnych. Nazwę ulicy wymyśliła żona Darka. Trochę się obawiałam reakcji Ewy. Jak tu się zwalić bez skrupułów taką gromadką do obcego domu? Ewa bardzo serdecznie nas przywitała, więc poczułam się lepiej. Długo trwała integracja społeczności genebasowiczów. Nie było dużo czasu na sen, ale mimo to, już wczesnym rankiem zrelaksowani usiedliśmy do śniadania. Nie zapomnieliśmy o Małgosi, Joli i innych, którzy nie mogli uczestniczyć w naszej wspólnej urodzinowej imprezie. Jak to słusznie zauważył Darek to był "I Zjazd GeneBase".
Rozstania nadszedł czas.    Na Dworcu Centralnym z Ewą i Edziem pierwsze refleksje ze spotkania, rozmowy bardziej osobiste uświadomiły mi, że to był zbyt krótki czas na takie urodzinowe świętowanie.
Jeszcze tylko Złote Tarasy, zasmakowanie chińszczyzny, zakupy w ekskluzywnych sklepach i pora wracać do domu. Ponad 5 godzin w pociągu wcale mi się nie dłużyło, bowiem wracałam z jednym z naszych genebasowiczów z Leżajska. Sławek (ursi) chętnie wysłuchiwał relacji z Pałacu na Elektoralnej. Okazało się, że doskonale kojarzy Monikę Bayer Smykowską i Jacka Oculusa z racji wspólnych zainteresowań historią I Wojny Światowej i tematyką armii austro-węgierskiej. O 22 dotarłam do domu. I mimo, że w ciągu dwóch dni przespałam zaledwie kilka godzin, wcale nie czułam zmęczenia. Warszawski relax w tak doborowym towarzystwie pozwolił mi naładować akumulatory. Na ręce Tomka składam podziękowania wszystkim, których miałam przyjemność spotkać w realu. Na razie zdjęcia z dedykacją dla tych, którzy nie mogli uczestniczyć w spotkaniu. A na filmowe impresje trzeba jeszcze trochę poczekać, aż zmontuję film. Super Nowości zobacz film ze spotkania
|
|
|
Muszę się Wam pochwalić, że 21 lutego doceniła mój wkład w badania genealogiczne TVP Rzeszów.   Zapraszam do obejrzenia Aktualności TVP Rzeszów. Mniej więcej w 9 minucie jest materiał o mnie.
 Zobacz film na TVP Rzeszów
|
|
|
Ekspozycja browarnictwa w Muzeum Ziemi Leżajskiej.
 Od 17 lutego br. w jednej z oficyn Zespołu Dworu Starościńskiego w Leżajsku można zwiedzać ekspozycję browarnictwa.
Wystawa przedstawia historię browarnictwa światowego, proces produkcji piwa, eksponaty związane z piwowarstwem oraz kufle, etykiety i nagrody które zdobył leżajski browar.  
 
 Dodatkową atrakcją, już wkrótce będzie degustacja piwa podczas oglądania filmu przedstawiającego historię browaru. Na pamiątkę zwiedzający dostaną kufel.
|
|
|
|
|
|
Na temat naszych pasji do zbieractwa pisaliśmy niejednokrotnie. Margolcia kolekcjonuje długopisy, Andrzej krowy, Jacek znaczki, monety i dłuuugo by tu można wymieniać, czego on nie posiada w swoim mieszkaniu. Ale temat chyba się nie przeterminował. Nie biorę pod uwagę pasji do genealogii. Ponieważ Jola zainteresowała się etykietkami z chleba, które umieściłam w Fotoalbumie, postanowiłam wspomnieć o pasji mojego kolegi. Wymyślił sobie własny, bardzo oryginalny pomysł na realizowanie swojej pasji.  Już od kilku lat zbiera etykietki z chleba. Nie ma klasera, gromadzi je w pudełkach starannie zabezpieczonych przed zniszczeniem.   Ma kolekcję sporą, z różnych krajów Europy i Azji.
Nie są to pierwsze lepsze etykietki wycięte nożem z bochenków. To nie jest zbieractwo w rodzinie, on nie liczy na dobry gest znajomych i nie zbiera etykietek od znajomych. On musi taki chleb skosztować. Degustacja chleba jest warunkiem złożenia etykietki do swojej kolekcji. Hasło: „Z niejednego pieca chleb jadłem” potwierdza treść i spełnia ideę jego pasji.
|
|
|
Mykwa-rytualna łaznia w Leżajsku.
Najważniejszą instytucją organizującą życie społeczne Żydów jest gmina żydowska, zwana kahałem. Od połowy XVIII w. Leżajsk wyzwolił się spod nadzoru kahału przemyskiego i założył własną gminę. Na czele gminy stanęli przedstawiciele zamożnych rodzin. Utworzyli radę gminy zwaną również kahałem. Sprawowali nadzór nad administracją, sądownictwem, oświatą. Czuwali nad moralnością, przestrzeganiem religii. Sądy sprawował rabin, urzędnikami byli m. in. Sofer-pisarz, mełamed-nauczyciel, gabaj-pomocnik rabina. W życiu każdej gminy żydowskiej liczy się przede wszystkim przestrzeganie zasad wynikających z tej religii, umożliwienia wypełniania 613 przykazań (micwot), dotyczących m.in. zapewnienia członkom społeczności koszernej żywności, odbywania modlitw, i innych nakazywanych zachowań. Takim nieodzownym elementem gminy żydowskiej, ważniejszym niż inne miejsca rytualne jest mykwa. Mykwa jest więc ważniejsza od synagogi i cmentarza, ponieważ modlić się można praktycznie wszędzie, a za cmentarz można wykorzystać ten znajdujący się w pobliskiej okolicy. Jeszcze do niedawna, kiedy nie było w Polsce czynnych łaźni rytualnych, Żydzi wyjeżdżali do Budapesztu. Odkąd pojawiła się w Leżajsku mykwa, coraz częściej można zobaczyć tu Żydów przyjeżdżających w weekendy. Mykwa, jest symbolem wody życia. Jest metaforą oczyszczenia duchowego i fizycznego, bardziej jednak duchowego, ponieważ zanurzenie w mykwie symbolicznie wprowadza człowieka do nowego życia. Mężczyźni zanurzają się w mykwie przed m. in. ślubem, w Jom Kipur. Większość Żydów ortodoksyjnych - przed każdym Szabatem, a część chasydów codziennie rano przed poranna modlitwą Szachrit. Według prawa żydowskiego każda kobieta jest zobligowana mniej więcej raz w miesiącu zanurzyć się w mykwie przed powrotem do swojego funkcjonowania w rodzinie, po okresie „nida”, czyli po menstruacji. W Leżajsku znajduje się także czynna mykwa, rytualna łaźnia żydowska.  Mykwa w Lezajsku
Urządzona w 1990 r w miejsce dawnej łaźni miejskiej przy ul. Studziennej 2. Kiedyś w budynku tym była wcześniej pralnia, a potem Nissenbaum wykupił go z przeznaczeniem na hotel. Urządzono w nim synagogę, zorganizowano koszerną stołówkę i niedawno zaczął funkcjonować dom gościnny. Jest tam również spory zbiór pobożnych ksiąg. Woda do mykwy sprowadzana jest w specjalnych zbiornikach z leżajskiego browaru. Mykwa zasilana jest wodą deszczową spływającą z dachu do specjalnych zbiorników. Bardzo istotny i symboliczny jest moment, w którym woda naturalna styka się w przepływie z wodą wodociągową. Aby woda była koszerna, wszystkie czynności związane z wymianą wody muszą odbywać się pod nadzorem rabina. Woda jest podgrzewana, ale nie zawsze nadąża się z wymianą ciepłej wody, zwłaszcza w okresie, kiedy do Leżajska zjeżdża ok. 6000 Żydów w ciągu 1 dnia. Wtedy Żydzi dokonują ablucji, czyli rytualnego obmycia ciała w zimnej wodzie. http://aord5.republika.pl/warsztaty.htm zobacz Fotoalbum
|
|
|
Stankiewicz + Anna + Danuta
Nie myślcie sobie, że byłam niegrzeczna i Św. Mikołaj o mnie zapomniał. O! Co to, to nie!! Ewcia musi mieć niezłe chody u Świętego, skoro wybrał ją na pośrednika rozsyłania prezentów. Stankiewicz - Etymologia nazwiska. 1000 najpopularniejszych nazwisk w Polsce- Jarosław Maciej Zawadzki podaje, że w tym rankingu zajmuje 140 miejsce ( w 2000 roku w Polsce żyło 21 047 osób noszących to nazwisko ). Nazwisko Stankiewicz utworzone nacechowanym patronimicznie (=tworzącym formy od imienia ojca) przyrostkiem –ewicz od nazwy osobowej Stank/Stanko/Stanek, te od imienia Stanisław lub Stanimir. Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych cz. 2 Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego, opr. M. Malec, s. 120)=podaje: Imię Stanisław jest pochodzenia słowiańskiego i pierwotnie w przybliżeniu znaczyło ‘niech się stanie sławnym’ Słownik warszawski (1915 r., t. VI, s. 390) głosi, iż stanek było to: 1. mieszkanie, 2. kwatera, namiot, przybytek („w obozie krzyżackim, a w stankach ich nalezione były rozmaite rzeczy”). Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, t. II L-Ż, Kraków 2001, s. 474)- K. Rymut podaje, iż nazwę osobową Stankiewicz odnotowano na terenie Polski już w 1470 roku. Nazwiska mieszkańców Kalisza od XVI do XVIII wieku- M. Jaracz , Bydgoszcz 2001, s. 358. -Famati Joannis et Mariannae Stankiewiczow Civium Cal. 1785. Antroponimia Białegostoku w XVII-XVIII wieku - L. Dacewicz (Białystok 2001, s. 233): honestis Michaele Stankiewicz 1743, honestum Matheum Stankiewicz 1748, Mathei Stankiewicz 1753. Słownik historycznych nazw osobowych Białostocczyzny (XV-XVII w.) - Z. Abramowicz, L. Citko, L. Dacewicz ,t. II P-Ż, Białystok 1998, s. 111): Stasz Stankiewicz 1558. Świat Książki, Warszawa 2002 Opis imienia Anna: Anna – imię pochodzenia hebrajskiego, od słowa channah (wdzięk, łaska). Oznacza: miła, łagodna i przyjemna. W formie Anna i Hanna pojawia się bardzo często w Starym i Nowym Testamencie. W Polsce używane od XIII wieku w formie Anna, Ania, Hanna. W przeszłości i obecnie najczęściej nadawane imię żeńskie, szczególnie na polskiej wsi, przez kult dla świętej Anny, matki Maryi Panny. Nosiły je również królowe i damy z możnych rodów. Zdrobnienia: Andzia, Aneczka, Ania, Anka, Annusza, Anula, Anulka, Anusia, Anusieńka, Anusza, Hania, Hanka, Hannusza, Hanula, Hanulka, Hanusia, Hańka, Nita, Niusia. Patron: Świętych o imieniu Anna jest ok. 30. Swoją popularność imię to zawdzięcza Świętej Annie, według apokryfów matce Najświętszej Marii Panny (Protoewangelia Jakuba i in.). W Polsce miejscem jej szczególnego kultu jest Góra św. Anny koło Opola. Patronka żeglarzy. W sztukach plast. popularne jest przedstawienie św. Anny z Marią i Dzieciątkiem (tzw. Anna Samotrzeć), zwł. w okresie średniowiecza i renesansu np. obraz Leonarda da Vinci w Luwrze, rzeźba z XV w. w Sanktuarium na Górze Św. Anny na Śląsku). (Wspomnienie 26 lipca). Św. Anna Line, męczennica angielska, jedna z 360 osób, które poniosły śmierć za Kościół rzymski w Anglii, w latach 1531-1681. (Wspomnienie 4 maja). Bł. Anna Taigi, obdarzona umiejętnością przepowiadania przyszłości. Przepowiedziała swoją śmierć na dzień 9 czerwca 1837 roku. (Wspomnienie 1 lutego). Aforyzm: Uczy chłopca pani Ania: - Nie zaczynaj od pytania, Bowiem wtedy, chłopcze młody, Nie otrzymasz na to zgody. Trudni spojrzeć w oczy Ani, gdy jesteśmy rozebrani. Skromnie spuszcza swe oczęta Jakby nadal była święta. Danuta: imię pochodzenia litewskiego od słowa danutie (będącego połączeniem znaczeń niebo i córka) lub łacińskiego, od słowa donata (darowana przez Boga). Może również wywodzić się z południowosłowiańskich imion Dana, Danka, Danica. Oznacza dziecko darowane przez Boga. W Polsce imię to notuje się od XIV w. Zdrobnienia: Danka, Daniś, Danna, Danusia, Danuś, Danuśka. Aforyzm: Oj, Dana, Dana, I towarzysza lubisz, i pana.
|
 |
|
0 rating