Wyjechała z Węgrowa 16.7.1944 na leczenie gruźlicy w Szpitalu Wolskim w Warszawie.
Pierwszego sierpnia 1944 roku wybuch Powstania Warszawskiego zastał ją w Szpitalu Wolskim (róg ulic Górczewskiej i Płockiej). Rejon ten był w pierwszych dniach powstania w centrum walk, doszło także do pożaru w szpitalu, który jednak siłami pacjentów i pracowników został ugaszony.
Piątego sierpnia w szpitalu miała miejsce pacyfikacja mężczyzn, których Niemcy rozstrzelali u zbiegu ulic Górczewskiej i Zagłoby za rzekomy udział w Powstaniu.
W tym czasie podstawowym problemem był brak żywności. Przed wybuchem Powstania racje były następujące:
• śniadanie - czarna kawa,
• obiad - sucha kasza, później kasza z łubinu,
• kolacja - czarny chleb z marmoladą.
Około 15 sierpnia:
• śniadanie (godz. 800) - czarna kawa ze spleśniałym chlebem,
• obiad (godz. 1700) - mieszanina różnych zup,
• kolacja - herbata.
Około 3 września:
• śniadanie (godz. 800) - herbata z sucharami z razowego chleba,
• obiad (godz. 1700) - zupa na zepsutym mięsie,
Po ewakuacji Szpitala, będąc w ciąży, przebywała: 3 dni w Ursusie, 1 dzień w Mszczonowie, następnie w Dańkowie.
Zmarła 30.10.1944 o godz. 14.00 z głodu i wycieńczenia (w chwili śmierci ważyła 48 kg) u p. Stanisława Jeżewskiego, we wsi Dańków, gm. Grzymkowice, poczta Biała Rawska. Pierwotnie pochowana była w Białej Rawskiej. Zgon zgłaszali Jan Kacprzak (lat 40) i Stanisław Jeż (lat 43) - obaj rolnicy z Dańkowa.
23 lutego 1945 r. wiadomość o jej śmierci dotarła do jej ojca i męża, którzy następnego dnia udali się na jej poszukiwanie. Podróżowali wozem konnym. Mieli ze sobą trumnę do przewiezienia zwłok. Po rozmowie z proboszczem parafii Biała Rawska uzyskali zgodę na ekshumację. Została zidentyfikowana po pierścionku, który miała na palcu.
Powtórny pogrzeb odbył się 3 marca 1945 r. w Węgrowie.
Gospodarstwo p. S. Jeżewskiego zostało sprzedane w latach sześćdziesiątych. W tym czasie nie było już jednak zabudowań z czasu wojny.
Źródła:
1. List Elżbiety Kalaty do męża i córki, z 1944, z dopiskami Kacpra Kalaty z 1945 r.
2. Zaświadczenie Burmistrza m. Węgrowa z dn. 24.02.1945.
3. Relacja brata St. Jeżewskiego (zam. Dańków) z dn. 3.05.1998 r.
4. Relacja obecnych właścicieli gospodarstwa St. Jeżewskiego w Dańkowie, z dn. 3.05.1998.
5. Odręczna notatka zawiadamiająca o śmierci.
6. Woźniewski Zbigniew, “Książka raportów lekarza dyżurnego. Szpital Wolski w okresie Powstania Warszawskiego”
